Archiwum kategorii ‘Koncerty Szczecin’

Łona & The Pimps, Szczecin, Słowianin, 29.03.2011

czwartek, 10 Marzec 2011

Maryla Rodowicz w Szczecinie

poniedziałek, 17 Styczeń 2011

Encyklopedia Koncertowa informuje o wydarzeniu polecanym przez Eventim:
Maryla Rodowicz

Pierwszy kontakt z piosenką Maryla Rodowicz miała w 1962 r., kiedy brała udział w eliminacjach do I Festiwalu Młodych Talentów w Szczecinie. Chociaż została zakwalifikowana do finału nie wystąpiła w nim jednak, ponieważ termin zbiegał się z Lekkoatletycznymi Mistrzostwami Polski Młodzików, w których zdobyła mistrzowski tytuł w sztafecie 4×100 m. W czasie studiów na AWF w Warszawie od sierpnia 1965 r. Rodowicz występowała w składzie bigbitowego zespołu Szejtany, działającego w studenckim klubie „Relax”. W 1965 r. wokalistka zdobyła z zespołem 1. miejsce na warszawskim przeglądzie zespołów bigbeatowych w klubie „Finka”. W 1966 r. związała się ze studenckim kabaretem „Gag”, który działał pod przewodnictwem kompozytora Jerzego Andrzeja Marka i poety Adama Kreczmara. Pierwszym jej poważniejszym sukcesem był występ w 1967 r. na Przeglądzie Piosenki Studenckiej w Lublinie i Giełdzie Piosenki w Częstochowie z piosenką Jak cię miły zatrzymać (muz. Jerzy Andrzej Marek, sł. Adam Kreczmar, utwór z repertuaru Teresy Tutinas), gdzie zdobyła główną nagrodę. Występ na odbywającym się w Krakowie w dniach 24-26 listopada 1967 r. VI Studenckim Festiwalu Piosenki zaowocował zdobyciem 1. nagrody za piosenki Jak cię miły zatrzymać i Pytania (sł. Jonasz Kofta). Na początku 1968 r. Maryla Rodowicz (obok Skaldów, Niebiesko-Czarnych i Alibabek) wzięła udział w filmie TV „Kulig”, reż. Stanisław Kokesz. Zaśpiewała w nim piosenki Jeszcze zima, Trzy, może nawet cztery dni i Walc na trzy pas. Główną rolę grał Bogumił Kobiela. W 1968 r. zadebiutowała na VI Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu w koncercie Debiutów z zainspirowanymi amerykańskim folkiem utworami Zabierz moje sukienki i Co ludzie powiedzą. W tym samym roku dokonała pierwszych nagrań dla Radiowego Studia Piosenki III programu PR. Od listopada Maryli Rodowicz towarzyszą gitarzyści (Tomasz Myśków, Grzegorz Pietrzyk). Na VII KFPP w Opolu w 1969 r. zdobyła nagrodę Przewodniczącego Towarzystwa Przyjaciół Opola za piosenkę Mówiły mu (muz. Stefan Rembowski, sł. Andrzej Bianusz). W tym roku występowała także na: Międzynarodowym Festiwalu Piosenki w Sopocie (Mówiły mu), Międzynarodowym Festiwalu Piosenki Politycznej w Soczi (III nagroda i nagroda dziennikarzy za piosenki Żyj mój świecie, Za duże buty i Ech, drogi oraz Festiwalu FAMA w Świnoujściu. Rodowicz została nagrodzona Srebrnym Gwoździem Sezonu Plebiscytu Popularności Czytelników „Kuriera Polskiego”, otrzymała też tytuł Piosenkarki Roku w plebiscycie rozgłośni radiowych oraz tytuł najpopularniejszej piosenkarki w kraju, przyznany w plebiscytach „Jazzu” i „Musicoramy”. Został też nakręcony film telewizyjny „Ballada wagonowa” z udziałem wokalistki.

Koncertowała na całym świecie – w Europie, Ameryce, Azji i Australii. Występowała na międzynarodowych festiwalach, w tym w Los Angeles, Oklahomie i Tulsa. Wielokrotnie występowała w Opolu i Sopocie zdobywając liczne nagrody i wyróżnienia. Wielokrotnie zwyciężała również w plebiscytach popularności sięgając po tytuły „Piosenkarki Roku”. Maryla zagrała także w kilku filmach i wielu widowiskach muzycznych.

W 1969 roku Maryla wylansowała pierwszy duży przebój „Mówiły mu”, za który otrzymała nagrodę na festiwalu w Opolu. Rok później ukazał się debiutancki album artystki „Żyj mój świecie”, a ona sama rozpoczęła passę występów na festiwalach polskich i zagranicznych.

W kolejnych latach piosenkarka dużo nagrywała nie tylko w kraju, współpracując z najlepszymi instrumentalistami i autorami tekstów. Nieprzerwanie udzielała się także koncertowo. W 1973 roku podbiła Polskę jednym ze swoich największych przebojów – piosenką „Małgośka”. Rok później uczestniczyła w otwarciu Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej w Monachium. Wkrótce prawie wszyscy w Polsce nucili takie przeboje Maryli jak choćby „Sing-sing”, „Damą być”, „Dziś prawdziwych cyganów już nie ma”, „Kolorowe jarmarki”, „Do łezki łezka”, „Remedium”, „Hej, żeglujże żeglarzu”, „Niech żyje bal”.

Maryla wciąż występuje na festiwalach i jest honorowana prestiżowymi nagrodami, gości także w wielu programach telewizyjnych i benefisach. Gra około stu koncertów rocznie.

Co myslisz o Maryla Rodowicz? Podziel sie swoimi opiniami w komentarzach!

Maryla Rodowicz Polska

Piwnica Pod Baranami, MTS, Szczecin, 22.01.2011

poniedziałek, 29 Listopad 2010

22go stycznia 2011, w hali Międzynarodowych Targów Szczecińskich w Szczecinie wystąpi kabaret Piwnica Pod Baranami.

Piwnica pod Baranami – krakowski kabaret, działający od 1956. W Piwnicy powstawały przez lata piosenki i krótkie formy sceniczne.

Założony m.in. przez Piotra Skrzyneckiego (właściwie przez kilkoro studentów krakowskich uczelni) w 1956 roku w piwnicach Pałacu pod Baranami pierwotnie miał być miejscem spotkań krakowskich studentów. Oficjalnie Piwnicę otwarto 26 maja 1956 r. Wśród założycieli Piwnicy był także i Bronisław Chromy i Krzysztof Penderecki.

W pierwszych występach udział brali m.in. Piotr Skrzynecki, Joanna Olczak-Ronikier, Barbara Nawratowicz, Krzysztof Litwin, Tadeusz Kwinta, Mieczysław Święcicki, Mirosław Obłoński, Wiesław Dymny, Kika Lelicińska, Irena Kika Szaszkiewiczowa, Jan Güntner, Joanna Plewińska, Maria Nowotarska. Kierownikiem literackim i autorką scenografii, „mózgiem i duszą Piwnicy” była Janina Garycka.

W Piwnicy pod Baranami przez pewien czas występowały zespoły jazzowe Krzysztofa Komedy i Andrzeja Kurylewicza.

W latach sześćdziesiątych pojawili się: Ewa Demarczyk, która wraz z kompozytorem Piwnicy Zygmuntem Koniecznym wypromowała kabaret na całą Polskę, śpiewający poeta Leszek Długosz, kompozytorzy Stanisław Radwan i Andrzej Zarycki, Krystyna Zachwatowicz.

W latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych powstały najsłynniejsze utwory a zespół zyskał sobie opinię jednej z najlepszych grup artystycznych w kraju. Za teksty służyły dzieła o najróżniejszej tematyce i nastroju: od Pieśni nad pieśniami poprzez wywiad z Ariadną Gierek po opis rozmnażania ślimaków z dawnej encyklopedii.

Po 1976 roku z Piwnicy odeszło wielu artystów: Ewa Demarczyk, Krystyna Zachwatowicz, Mirosław Obłoński, Krzysztof Litwin, Mieczysław Święcicki. Piotr Skrzynecki przyjął na ich miejsce do kabaretu wiele nowych twarzy – m.in. Aloszę Awdiejewa, Annę Szałapak, Halinę Wyrodek, Olę Maurer, Andrzeja Maja, Marka Grechutę, Jacka Wójcickiego, Grzegorza Turnaua, Tamarę Kalinowską, Ewę Wnukową, Krzysztofa Janickiego, Beatę Rybotycką, Dorotę Ślęzak, Małgorzatę Górnisiewicz, Zbigniewa Raja, Kazimierza Madeja, Leszka Wójtowicza oraz Konrada Mastyłę. Muzykę tworzyli obok dotychczasowych kompozytorów Zbigniew Preisner, Grzegorz Turnau, Jan Kanty Pawluśkiewicz oraz Zbigniew Raj, później pojawili się także nowi – Adrian Konarski, Dorota Ślęzak i Tomasz Kmiecik .

Okrągłe rocznice powstania kabaretu znane były z hucznych obchodów, m.in. 1966, 1972, 1976, 1986, 1996, 2006. Tradycją stały się też urodziny Piotra Skrzyneckiego, obchodzone po jego śmierci w formie urodzinowych koncertów w Teatrze im. Słowackiego.

Po śmierci Piotra Skrzyneckiego w 1997 r. Towarzystwo Przyjaciół Piwnicy pod Baranami i artyści kabaretu na wspólnym zebraniu uznali, że Piwnica istnieje nadal i w dalszym ciągu kontynuowali występy[1]. Obecnie o kwestiach finansowych i bytowych kabaretu decyduje Stowarzyszenie Artystów i Sympatyków Piwnicy pod Baranami, na czele którego stanęła architekt Krystyna Styrna-Bartkowicz, wybrana prezesem na Walnym Zgromadzeniu 12 maja 2010[2].

Boogie Brain 2011, Międzynarodowy Festiwal Muzyczny, Szczecin, 22 – 23 lipca

sobota, 20 Listopad 2010

“  W czasie i przestrzeni będzie podróżował dźwięk i obraz, a za nimi nasza świadomość, uczucia, emocje…
Bądźcie gotowi na niezwykłą wyprawę. ” boogie brain 2011

Jest wiele sposobów pozbawiania człowieka rozumu. Czynienia z niego istoty smutnej i odartej z piękna. Pozbawionej kontaktu z absolutem. Jednym z nich jest permanentne epatowanie szmirą i oddziaływanie na najprostsze ludzkie emocje, tak by pozyskać masowego odbiorcę o utraconej zdolności rozróżniania wartościowych artystycznie propozycji od chałtury. Dyktat kultury masowej trzeba przerwać. To jedno z podstawowych wyzwań ludzi świadomych skali problemu. Świadomych dramatu współczesnej cywilizacji kierowanej ku łatwości bezrefleksyjnych, płytkich, szybkich i łatwych doznań. U podstaw festiwalu leży pragnienie zorganizowania wydarzenia artystycznego wracającego do pierwotnej funkcji muzyki: oddziaływania na świadomość słuchacza w taki sposób, aby jego umysł rozpoczął tajemniczą wędrówkę po wszechświecie. Chcemy, aby festiwal był świętem muzyki w mieście, chcemy, aby dźwięki wydobywające się z festiwalowych głośników niosły ze sobą dobrą wibrację i aby ta wibracja rozlała się na otaczający nas świat.

Koncert De Vision, Hot Rain, Reactor7x, Lu Lu, Szczecin, 22.01.2011, Polska

sobota, 24 Lipiec 2010

DE/VISION pochodzą z rejonu Darmstadt a ich muzyka to głównie electronic pop z tekstami w języku angielskim. Ci zawodowi muzycy grają od 1988 roku, i przez bardzo długi czas kojarzyli się z niemiecką sceną muzyczną.
Sukces jaki odnieśli na listach przebojów ze swoją trzecią płytą „Fairyland” był przełomem w karierze tego ciężko pracującego zespołu, który większość czasu spędza w trasie. Ponad 250 koncertów: ta liczba mówi sama za siebie. DE/VISION od 1998 grali również z gitarzysta i perkusistą, aby wzmocnić efekt koncertów na żywo. Ich występy to zawsze przyjemność zarówno dla uszu jak i dla oczu. DE/VISION zmieniają się muzycznie przez cały czas. Początkowo inspirowali się głównie słynnymi elektronicznymi zespołami, obecnie czerpią natchnienie z techno, trance, crossover i innych popularnych obecnie gatunków. Zespół De/VISION, który był muzycznym pionierem pod wieloma względami, używając efektów zaburzenia linii wokalu już w 1996 roku ( co było słychać na ich singlu „I Regret” i na „Strange Affection”) sam stał się zespołem inspiracją i ma duży wpływ na współczesną muzykę
Ich dorobek robi wrażenie: 10 MCDs i 7 longplayów w ciągu 4 lat to tylko niektóre z wydawnictw zespołu. Zespół zawsze pamięta o swoich fanach, np. o tym, aby wyrazić im swoją wdzięczność [ w postaci 2 CD z video z koncertami na żywo ‘Best Of’ i spotkań z fanami po koncertach - ostatecznie to fani sprawili, ze zespół stal sie popularny poprzez audycje radiowe, listy przebojów i rocznych glosowaniach].